PPIs و دیابت
بسیاری از افراد دیابتی و غیر دیابتی برای درمان رفلاکس اسیدی از دارویی بنام PPIsیا ممانعت کننده ی پمپ پروتون استفاده میکنند، از جمله ی داروهای PPIsمی توان به داروهای امپرازول یا Prilosec و ایزوامپرازول یا Nexiumاشاره کرد. این داروها از تولید اسید توسط سلولهای معده ممانعت می کنند.
هنگامیکه معده شما اسیدی می شود ازترشح هورمونی بنام گاسترین ممانعت می شود زیرا هورمون gastrinبه معده پیام ترشح بیشتر اسید را می رساند. هنگامیکه معده اسید کمتری ترشح می کند برای مثال با مصرف داروهای PPI، ترشح گاسترین افزایش می یابد.
بنابراین مصرف PPIsسبب افزایش میزان گاسترین در خون می شود. افزایش میزان گاسترین سبب افزایش خطر انواع خاصی از سرطان از جمله سرطان معده می شود اما کاهش میزان گاسترین نیز میتواند سبب افزایش خطر ابتلا به سایر سرطانها شود .همچنین کاهش میزان گاسترین با چاقی و افزایش مقاومت به انسولین نقش دارد.
درحال حاضر تحقیقی در این زمینه نشان داد که مصرف پنتوپرازول که یک PPIاست سبب بهبود کنترل گلایسمیک در افراد دیابتی می شود. دربیماران شرکت کننده در این تحقیق میزان هموگلوبین A1Cاز 7.6درصد به 6.8درصد کاهش یافت. در حقیقت نویسندگان این مقاله گاسترین را یک incretinنام گذاشتند اما با قدرت پایین تر.
اینکرتینها هورمونهای روده ای هستند که سبب افزایش ترشح انسولین هنگامیکه قند خون بالا می رود- برای مثال بعد از خوردن کربوهیدراتها - می شوند.
داروی Byettaیک اینکرتین سنتتیک یا مصنوعی است که دارای اثری مشابه یک اینکرتین طبیعی GLP-1یا پپتید شبه گلوکاگون -1 می باشد.
نویسنده ی مقاله می گوید : گاسترین می تواند سبب تکثیر سلولهای بتا شود. از آنجائیکه ازنظر آماری این مطالعه کوچک محسوب می شود وهمچنین مصرف PPIبرای برخی از بیماران که به رفلاکس اسیدی مبتلا نیستند ممکن است مضر باشد، نمی توان مصرف این داروها را برای کنترل قندخون به همه ی بیماران توصیه نمود.
از طرف دیگر داروهای PPIsدارای تأثیرات جانبی مضر دیگری نیز هستند که از جمله میتوان به افزایش تعداد شکستگی های استخوان اشاره کرد.
نویسندگان مقاله درمورد باید ها ونبایدهای درمان با PPIبخوبی توضیحاتی ارائه داده اند . چنانچه شما درحال حاضر از یکی از انواع داروهای PPIاستفاده می کنید و نگران افزایش خطر شکستگی استخوان یا ابتلا به انواع سرطان هستید ، باید بدانید که این داروها دارای تأثیرات مثبتی بر دیابت نیز هستند.
تعیین میزان خطر مصرف یک دارو نسبت به فواید آن غالبا کار سختی است و بستگی به فیزیولوژی فرد، داروهایی دیگری که همزمان مصرف می کند و خطرات نسبی عوارض دارو دارد. برای مثال چنانچه شما دچار پوکی استخوان هستید مایل نیستید که دارویی مصرف کنید که این خطر را افزایش دهد.
ممکن است دارویی اثرات جانبی مضری داشته باشد اما سبب کاهش میزان قندخون شود از طرفی بالا بودن قندخون خود دارای اثرات مضر جانبی دیگری است . گاهی اوقات کار و مشغله ی فراوان پزشکان مانع از مطالعه ی کافی آخرین منابع تحقیقاتی می شود بنابراین آگاهی شما به عنوان یک بیمار از اثرات جانبی داروها، می تواند به شما در همکاری با پزشک کمک کند.
منبع: www. healthcentral.com